Licentie-vrije Waarde

De kreet “Normen en Waarden” heeft een tijdje rondgezongen in de vaderlandse politiek maar veel invloed heeft dat niet gehad – zie het Fyra debacle, de rommel bij de reorganizatie van de politie en niet te vergeten de ombouw en financiering van de zorg. En zo zijn er meer zaken te noemen en ze zijn allemaal terug te voeren op wat Kahneman noemt “Systeem 1 denken” en dat is een ander woord voor de waan van de dag. Elk terrein, elk niveau heeft zijn eigen wanen die komen en gaan en die allemaal voortkomen uit korte termijn denken met een beperkte horizon.

Kijken we naar frequentiebeleid dan is het daarmee niet veel beter gesteld: mobiele telefonie – of liever de cellulaire sector – krijgt enorme lappen spectrum toegekend, bij elkaar zo’n 1000 MHz, omdat iedereen nu eenmaal snel internet nodig heeft want dat bevordert de groei van de economie en dus van onze welvaart. Met een beetje “Systeem 2 denken” kom je tot de conclusie dat er ook andere manieren zijn om spectrum goed te gebruiken – denk aan Wi-Fi en Bluetooth en andere short range devices – zonder dat je daar voor moet betalen en zonder dat je helpt de facto monopolies op te zetten.

De categorie short range devices – “SRDs” – heeft een lange geschiedenis want er is altijd belangstelling geweest voor handige draadloze dingen maken en gebruiken. Veel waarde had die categorie niet en dus werd ze maar mondjesmaat voorzien van spectrum – spectrum dat je mag gebruiken zonder een licentie aan te vragen en te betalen. Digitale signaalverwerking en halfgeleider analoge schakelingen hebben dat beeld grondig veranderd maar niet de toewijzingen van spectrum. Wi-Fi werd mogelijk gemaakt doordat de FCC en later andere Administraties het toestonden radioapparatuur te gebruiken in spectrum dat gereserveerd was voor industriele, wetenschappelijke en medische toepassingen. Dat was een handige oplossing want dat spectrum werd niet interessant gevonden door de bestaande spectrumgebruikers. Dat is een voorbeeld van Systeem 1 denken want vandaag de dag is de economische en maatschappelijke waarde van SRDs – en niet alleen Wi-Fi en Bluetooth – gegroeid tot in de vele tientallen miljarden. En dat ondanks de magere 105MHz aan spectrum die voor SRDs beschikbaar is – en dat wordt krap. Dat merken we allemaal als Wi-Fi weer eens niet werkt of de Bluetooth headset stoort. Denk eens aan het Internet of Things, aan de koelkast die een bestelling doet omdat de melk op is en al die andere apparaten en appjes die met elkaar praten, allemaal SRDs. Daarvoor is spectrum nodig en goede regelgeving. Daarover leest u meer in dit white paper.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *